
In de zoektocht naar interessante wetenschappelijke artikelen om te vertalen voor Vrouw met ME, stuitten we op een nieuw preprint met de titel:
โA Proposed Mechanism for ME/CFS Invoking Macrophage FcฮณRI and Interferon Gammaโ (Edwards, Cambridge & Cliff, mei 2025).
De auteurs stellen daarin dat bepaalde immuuncellen (macrofagen) samen met een ontstekingsstof (interferon-gamma) mogelijk een belangrijke spelen bij het ontstaan of in stand houden van ME. Een interessante hypothese, die misschien verklaart waarom sommige mensen ziek blijven na een infectie.
Ergens in het artikel vielen we over deze zin:
“The higher rate of diagnosis of ME/CFS in women is in part due to greater health vigilance in women.”
Vrij vertaald: vrouwen zijn alerter op hun gezondheid, zoeken sneller medische hulp en krijgen daardoor ook vaker een diagnose.
Dat klinkt onschuldig maar dat isย nogal een stevige aanname. De auteurs geven geen cijfers, geen bronnen en geen onderbouwing. Het blijft bij een losse suggestie en dat is een probleem.
Want het tegenovergestelde is juist het geval.
Vrouwen met complexe of slecht begrepen klachten zoals ME, endometriose of auto-immuunziekten moeten juist vaak jarenlang zoeken naar erkenning. Hun klachten worden vaker worden gebagatelliseerd of als psychologisch weggezet.
Het zorg en onderzoek zijn niet ontworpen op het vrouwenlichaam. In klinisch onderzoek zijn vrouwen decennialang uitgesloten of ondervertegenwoordigd geweest.
In het rapport Kennisagenda Vrouwen en Gezondheid (2015) wordt dit heel duidelijk benoemd: vrouwen worden minder goed onderzocht, krijgen vaker te maken met medische twijfel en lopen daardoor vaker vertraging op in diagnostiek en behandeling. Dat is geen kwestie van te veel health vigilance, dat isย dus medische ongelijkheid.
Toch sluipt een dergelijke aanname dus een wetenschappelijke tekst binnen, zonder verwijzing naar feiten. Alsof het logisch is dat vrouwen vaker ME krijgen omdat ze nu eenmaal โalerterโ zijn en daardoor sneller een diagnose.
Het zou beter zijn als we ons afvragen wat er biologisch gebeurt? Wat is de rol van vrouwelijke hormonen en wat doen vrouwelijke immuunsystemen anders? En hoe groot is de rol van die vertekende bril in de zorg over het gedrag van vrouwen?
Zolang we sekseverschillen verklaren met gedrag (โvrouwen letten beter op hun lijfโ), missen we de kans om dieper te kijken.
En dรกรกr lopen we al te lang tegen aan.
Vrouw met ME
๐๐ฐ๐ฐ๐ณ ๐ท๐ณ๐ฐ๐ถ๐ธ๐ฆ๐ฏ ๐ฎ๐ฆ๐ต ๐๐,
๐ฅ๐ฐ๐ฐ๐ณ ๐ท๐ณ๐ฐ๐ถ๐ธ๐ฆ๐ฏ ๐ฎ๐ฆ๐ต ๐๐
Voel je vrij deze post te delen als het je raakt.