Een aantal jaar geleden kwam ik in een tijdschrift dit zinnetje tegen: “De wereld is je achtertuin”. Op dat moment verzamelde ik foto’s, illustraties en teksten voor een innerlijke pelgrimage die ik “loop” via het boek “Innerlijk pelgrimeren” van Christine de Vries. 

Ik dacht: “Als ik niet echt fysiek kan wandelen, dan is dit misschien een goed alternatief.” Tot nu toe bevalt het me prima, al doe ik wat langer over de route. Maar dat maakt niets uit. Ik ben nog altijd onderweg.

Jaren voordat ik ziek werd, had ik het wandelen ontdekt. Wandelingen van minstens 10 kilometer per keer, vaak meerdere keren per week. Een van de dingen die ik ooit wilde doen, was deelnemen aan de Vierdaagse in Nijmegen. 

In 2014 kwam ik door de loting heen en heb ik in aanloop daarnaartoe een Bloesemtocht gewandeld, vervolgens de Nijmeegse Vierdaagse uitgelopen, en als bonus nog de Kennedymars (dat is 80km binnen 20uur) in Waalwijk gedaan. Dat smaakte naar meer. Ik vond het heerlijk!

In de periode daarna integreerde ik wandelen in mijn coaching en workshops ter ondersteuning van het vinden van rust en ontspanning voor mijn cliënten. Toen Corona uitbrak, viel alles stil, maar gelukkig werd er nog volop gewandeld. En een deel van mijn werkzaamheden kon ik online aanbieden.

Toen ik in 2022 zelf niet opknapte, werden mijn wandelingen al snel een stuk korter. Totdat het helemaal niet meer ging. 

Op het moment dat ik dat zinnetje las “De wereld is je achtertuin”, dacht ik, voor mij is de achtertuin mijn wereld. Dus knipte ik de woorden los om ze in die volgorde in mijn pelgrimsdagboek te plakken.

Soms voelt dat verdrietig. De realisatie dat mijn wereld zo klein geworden is. Maar ik realiseer me ook dat ik voorheen niet goed keek naar wat er voor mijn neus te zien was. Je hoeft niet altijd ergens heen om iets te ontdekken.

Mijn achtertuin is mijn wereld geworden. Een wereld waarin altijd iets te zien is, ongeacht het seizoen. Van de ontluikende lente naar de uitbundige zomer via de prachtigste herfstkleuren naar de ingetogenheid van de winter.

Ik ontdek de namen van planten en bloemen, leer steeds meer hoe hun groeiprocessen verlopen. Ik herken steeds beter de geluiden en kleurenpracht van vogels en insecten. Soms zoek ik wat informatie op. Ik volg de drukte van mieren en bijtjes. Zie hoe mezen elkaar achterna zitten in de appelboom. Ontdek rupsen die zich verpoppen in mijn planten. Kijk naar het fladderen van de vlinders die komen buurten. En geniet van al het kleine leven dichtbij.


Chantal


Afbeelding: Pixabay

Je reactie is welkom!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *