Afscheid

Vrouw met ME begon als een idee: een plek waar vrouwen met ME hun ervaringen konden delen, verbonden met informatie  uit de wetenschap en met thema’s die ons als vrouwen raken. Vruchtbaarheid, menstruatie, seksualiteit, overgang, ouder worden, stigmatisering en (gebrek aan) zorg.

Ik ben best trots op wat er is ontstaan in 14 maanden tijd, zo met de hulp van columnisten, vertalers, mensen die samenvattingen schreven of zich lieten interviewen of anderszins meedachten en meededen.

Maar Vrouw met ME draait vooral op mijn (zeer beperkte) energie. Ik heb momenteel niet de mogelijkheid om dit platform uit te bouwen zoals ik voor ogen had, en ik kies er daarom voor om ermee te stoppen m.i.v. vandaag.

Voor ik ga, wil ik nog even een eitje leggen.

Vrouwen met ME hebben een extra kwetsbaarheid, puur omdat ze vrouw zijn. Klachten van vrouwen worden vaker psychisch geduid dan die van mannen. Wat nu psychosomatisch heet, heette vroeger hysterie en neurasthenie. De etiketten zijn veranderd misschien maar het mechanisme niet.

Als vrouw met ME sta je al op achterstand als je bij een arts naar binnen gaat. Dat is geen pessimisme maar een realiteit waarmee we rekening moeten houden. Gegaslight worden in de spreekkamer is geen uitzondering, het is een patroon dat veel vrouwen herkennen.

Vrouwen worden minder snel serieus genomen en krijgen minder snel medicijnen en pijnstilling toegediend dan mannen voor dezelfde symptomen en klachten.

Onderzoek werd tot voor kort vooral op mannen gedaan waardoor er een enorme en gevaarlijke achterstand is ontstaan over het vrouwenlichaam en hoe ziekte zich daarin uiten.

Lees vooral in dit verband het boek “Doing Harm” van Maya Dusenbery eens.

De wetenschap dat dit systemisch is en diep verankerd zit in de samenleving blijft belangrijk om te beseffen, ook zonder dit platform.

Ik dank iedereen die hier heeft meegelezen, meegeschreven en meegedacht uit de grond van mijn hart. Heel erg bedankt voor alle reacties. 💙

Voor wie mij persoonlijk wil blijven volgen: dat kan op https://minofmeer.blog

Martine