Gisteren was het weer zover. Mijn tweewekelijkse douchebeurt. En tjonge jonge, wat is dat toch een klus. Ik kan het zelf, al lig ik er verder wel grotendeels af die dag. Ik krijg niet echt een PEM-PEM en zolang het lukt, lukt het.
Staand douchen is natuurlijk geen optie hè! Maar gelukkig douchen wij in een ligbad. Ik was mijn lichaam en lig een beetje te liggen tussendoor. Dan moet ik even op adem komen. Ik verdeel alles in losse stukjes. Mijn haren was ik bijvoorbeeld op een andere dag, want bij het douchen heb ik al zoveel te doen!
Ik heb bepaalde huidproblemen enzo, dus ik heb na het douchen hier een zalfje en daar een poedertje nodig. Dat is een stevige work out als je verder voornamelijk stil ligt. Maar ik denk weleens: wat als het niet meer gaat? Als ik er wél steeds een dikke PEM van krijg? Of het me gewoon helemaal niet meer lukt?
Er is een keer een einde aan het opdelen van klusjes. Ik kan moeilijk de ene week mijn linkerhelft douchen, en de andere week mijn rechterhelft. Of de ene keer de bovenkant en de andere keer de onderkant.
Thuiszorg, zou je denken. Je kan ‘gewoon’ thuiszorg aanvragen. Tja, ik geloof niet dat ik daaraan toe ben. En het helpt toch ook niet echt? Als er tussen, ik noem maar wat, 10.00 uur en 11.30 iemand gaat aanbellen, waarna ik meteen van alles moet, dan ben ik door alle adrenaline al leeg voor de bel gaat joh! Dat schiet helemaal niet op.
Bovendien heb je dan ook nog eens te dealen met een persoon. Een dame van 60 is dan nog weer anders dan een knul die maar een paar jaar met mijn kinderen scheelt. Ik helemaal bloot, een pratend persoon om me heen, vreemde ogen, en erger nog; vreemde handen aan mijn lichaam. Niet alleen met een washand ertussen, nee, direct op mijn huid, om me in te smeren! No way.
Mijn man dan? Die wil mij best met liefde helpen hoor. Maar weet je wat het is? Ik wil lichamelijk contact met hem gewoon houden voor de lol, zolang dat er nog enigszins is. Als het een zorgtaak wordt, ben ik bang dat het héle fysieke contact een andere functie krijgt. En dat wil ik niet, niet als het niet per se hoeft.
Met een washandje word ik ook wel prima schoon. En haren wassen doe ik dus al apart. Ach, gewoon nog een beetje minder vaak douchen kan toch ook wel als het nodig is? Er zijn genoeg mensen die al decennia niet meer gedoucht hebben.
Toen ik in de ouderenzorg werkte waren er meerdere mensen die volgens hun protocol bijvoorbeeld alleen op donderdag een douche aangeboden kregen. Deze weigerden ze structureel. ‘Douchen? Nee, daar word ik benauwd van. Hou toch op! Ik was me goed hoor! En mijn haren wast de kapper altijd op de zaterdag!’ Toen vond ik dat raar, maar nu snap ik het steeds beter geloof ik.
Ben ik dan zó eigenwijs, dat ik eerder nog zou stoppen met douchen dan thuiszorg aan te moeten vragen?
In principe sluit ik dat niet uit.
Annika
Vrouw met ME 